Eylül Ayı’ndayız ve, 2011-12 Tiyatro Sezonu çoktan açıldı bile. Bazı gruplar oyunlarını şimdiden sahnelemeye başladılar.

Son onbeş yılda ne çok şeyin değiştiğinin, bu işin içinde olanlar, biraz dışarıdan bakarlarsa farkına varırlar. Devlet Tiyatrosu’nda sahnelenmesi beklenen oyunlar, Şehir Tiyatrosu’nun yeni sezon bombaları, Özel bir-iki tiyatronun yapacağı (çok önemli) işler…

Tiyatro severler, sezon başından itibaren yukarıdaki beklentilere girer, ve  oyun seyretmek için programlarını bu tiyatrolara göre yaparlardı. Tabii bu tiyatro severlere; tiyatro öğrencileri, mesleğe gönül vermişler ve meslekdaşlar da dahildi.

Senaryo gitgide farklılaştı. Özel tiyatrolar, oda tiyatroları, kahve tiyatroları, cep tiyatroları, etnik gruplar, sayılı bir kaç mekanda gezen, oldukça başarılı yarı profesyonel tiyatro grupları, yaptıkları işlerle kendilerini gösteren kibirden uzak, mutevazi bir çok grup, oyunlarını sergilemeye başladı bile.

Dolayısıyla da tiyatro  seyircisi, alışılagelmiş oyun seyretme programını yapmış olsa da, şimdilerde her istediği gün her istediği mekanda, çok geniş yelpazede oyunlar seyredebilmekte.

İşte bu durum, içimi ferahlatmakta, gönlümü genişletmekte. Zira, onbeşyılda, tiyatro yapmaya ısrarlı olan bizler, amacımıza ulaşmış görünüyoruz.

Tiyatronun;  illaki Kurum’sal, illaki Şehir’sel, illaki AVM’sel olması gerekmediğini, uzaylarda ya da Mars’larda sahnelenmesinin çok da önemli olmadığını göstermiş oluyoruz.

Bu tarz yaklaşımların, Burjuvazi veya Aristokrasi içinde, kendini iyi ve güvende hisseden, “sanat seyircisi”ne ait olduğunu, bununla birlikte artık o seyircinin de, değişiklik arayışı içinde olmasından sebep, bir çok oyunu ziyaret etmeleri BÜYÜK BİR GELİŞİM.

İşte bu yüzden, içim ferahlamakta , gönlüm genişlemekte.

Teşekkür ederim. Her türlü sıkıntıya, olumsuzluğa rağmen, her yerde tiyatro yapmaya çalışan arkadaşlarım.

Teşekkür ederim, sırf merakınızdan, rahat koltuklarınızdan kalkıp, bir yerlerde görünmek istemiyle de olsa, orada olan sevgili seyircim..

Teşekkür ederim

Ayşe Burcu Eren Önen