Nöbetçi Eczaneler
*1 TON MANDALİNAYA 1 KİLO KIYMA. HATAY’DA TARIM ÇÖKTÜ, KAZANAN KİM?*
Hatay’da bir üretici, bir cümleyle memleketin fotoğrafını çekti:
“1 ton mandalina satıyorum, 1 kilo kıyma ancak alabiliyorum.”
Bu bir benzetme değil.
Bu, tarımın, piyasanın ve kamunun birlikte çöküşüdür.
DALDA 4,5 LİRA – MARKETE 35 LİRA
Hatay Samandağ’da üretici, mandalinasını 4–5 TL’ye bile satamıyor.
Bazı bölgelerde alıcı çıkmadığı için ürün dalında çürüyor,
bazı köylerde ise bedava dağıtılıyor.
Aynı mandalina şehir merkezinde, büyük marketlerde 30–35 TL.
Aradaki fark nerede?
Üreticide değil.
Tüketicide hiç değil.
TARLADA EMEK, ARADA KARANLIK ZİNCİR
Üretici diyor ki:
• Mazot arttı
• Gübre arttı
• İşçilik arttı
• Kasa, nakliye, soğuk hava pahalı
Ama fiyat artmadı.
Çünkü Hatay’da bu yıl:
• Tüccar gelmedi
• Alım daraldı
• İhracat başka illere kaydı
Soru net:
Hatay’dan alımı kim durdurdu?
İhracat kanalı kimin elinde?
Bu ürünü kim ucuza alıp pahalıya sattı?
DEVLET NEREDE, PLANLAMA NEREDE?
Tarımda planlama yok.
Ürün var, pazar yok.
Üretici var, alıcı yok.
Vatandaş pahalı yiyor, çiftçi aç kalıyor.
Bu tabloya rağmen:
• Taban fiyat yok
• Alım garantisi yok
• Kriz masası yok
Var olan tek şey:
“Piyasa çözer” masalı.HALDE SORU, SAHADA İSYAN
Halde fiyat başka, markette başka.
Komisyon, nakliye, fire, raf bedeli derken
ürün üreticiden koparılıyor.
Ama kimse şunu açıklamıyor:
• Hal kayıtları neden şeffaf değil?
• Kim, kaç liradan aldı?
• Kim, kaç liradan sattı?
ONUNCU KÖY SORUYOR
Bu ülkede üretici açken,
aracılar nasıl tok?
Mandalina dalda kalırken,
kim servet yaptı?
Bu düzen üreticiyi korumuyor.
Bu düzen halkı doyurmuyor.
Bu düzen bir avuç kazanana çalışıyor.
Hatay’da sorun mandalina değil.
Sorun tarımın sahipsizliği.
1 ton mandalina = 1 kilo kıyma
bu denklem bir ekonomi tablosu değil,
bir iflas ilanıdır.
Ve Onuncu Köy not düşüyor:
Bu sorular cevapsız kalmayacak.
Bu dosya kapanmayacak.
ONUNCU KÖY GAZETESİ
Dalında çürüyen ürünü de, masadaki rantı da yazar.
