**“ŞAHA KALKTIK” DİYORLAR… HATAY HALA ENKAZDA**

**“ŞAHA KALKTIK” DİYORLAR…
HATAY HALA ENKAZDA**
Yalan söyleyene ayıp değil, inanana ayıp
İktidar ekranlardan “Hatay şaha kalktı” diyor.
Rakamlar havada uçuşuyor, anahtar teslim törenleri yapılıyor, başarı hikâyeleri anlatılıyor.
Ama Hatay’da şaha kalkan hiçbir şey yok.
Burada hâlâ:
• Enkaz var,
• Konteyner var,
• Çamur var,
• Toz var,
• Yarım kalan hayatlar var.
Ve en önemlisi:
Bitmeyen bir belirsizlik var.
KONTEYNERDE 3. YIL
6 Şubat depremlerinin üzerinden yıllar geçti.
Ama Hatay’da on binlerce insan hâlâ 20 metrekarelik konteynerlerde yaşamaya çalışıyor.
Yazın kavurucu sıcak,
kışın nem ve soğuk,
her mevsim çaresizlik.
Resmî açıklamalarda “konutlar teslim edildi” deniliyor.
Gerçekte ise:
• Anahtarı verilmeyen evler,
• Altyapısı olmayan siteler,
• Şehirden kopuk yerleşimler var.
Teslim edilen konutların önemli bir kısmı oturulabilir değil.
Ama istatistiklerde “bitti” görünüyor.
ENKAZ KALKTI MI, HAYAT MI DURDU?
Antakya, Defne, Samandağ…
Hatay’ın merkezleri hâlâ:
• Kazılmış yollar,
• Yarım bırakılmış inşaatlar,
• Kapatılmış caddelerle dolu.
Tarihi Uzun Çarşı yok.
Mahalle kültürü yok.
Esnaf yok.
Yerine ne var?
Sessizlik.
Ve “sabredin” cümlesi.
SAĞLIK VE EĞİTİM: TABELA VAR, İÇİ YOK
Hatay’da:
• Hastaneler yıkıldı,
• Sağlık hizmetleri konteynerlere sıkıştı,
• Uzman hekim bulunamıyor.
Okullar yıkıldı, öğrenciler dağıldı.
Öğretmenler barınamadığı için Hatay’dan gitti.
Ama raporlarda:
“Eğitim aksamadı” yazıyor.
Gerçekle rapor arasında uçurum var.
PSİKOLOJİK YIKIM GÖRÜNMÜYOR
Depremin yarası sadece beton değil.
Hatay’da:
• Travma var,
• Depresyon var,
• Umutsuzluk var.
Çocuklar hâlâ geceleri irkilerek uyanıyor.
Gençler kenti terk ediyor.
Yaşlılar “bir daha evim olur mu” diye soruyor.
Bu tablo hiçbir açılış törenine yansımıyor.
İKTİDAR NEYE BAKIYOR, HALK NEYİ YAŞIYOR?
İktidar:
• Sayıya bakıyor,
• Törene bakıyor,
• Manşete bakıyor.
Hatay halkı ise:
• Ekmeye,
• Suya,
• Sağlığa,
• Okula,
• Eve bakıyor.
İki tablo birbirini tutmuyor.
SON SÖZ
“Şaha kalktık” demekle ülke ayağa kalkmıyor.
“Bitti” demekle enkaz bitmiyor.
Bir söz var:
Yalan söyleyene ayıp değil, inanana ayıp.
Hatay artık inanmıyor.
Hatay gerçeği yaşıyor.
Ve Hatay şunu söylüyor:
Bu şehir hâlâ yıkık.
Bu yaralar hâlâ açık.
Bu hesap henüz kapanmadı.
ONUNCU KÖY / ONUNCU KÖY GAZETESİ