Nöbetçi Eczaneler
BETON YETMEZ, RUHUMUZ ENKAZ ALTINDA
Hatay sadece bina değildir
Yazan: Halit BASIK
Onuncu Köy
Depremin üzerinden zaman geçti.
Vinçler çalışıyor.
Beton mikserleri dönüyor.
Şantiyeler yükseliyor.
Ama soruyorum:
Hatay gerçekten ayağa kalktı mı?
Bir şehri ayağa kaldırmak, sadece kolon dikmek midir?
Yoksa o kolonların içinde yaşayacak insanı iyileştirmek midir?
Bugün Hatay’da yükselen her beton blok, bize “çalışıyoruz” mesajı veriyor.
Ama aynı Hatay’da insanlar nefes almakta zorlanıyor.
Dünya Sağlık Örgütü limitlerinin 3 katı hava kirliliği…
Yaklaşık 200 taş ocağı…
86 beton santrali…
Tozun içinde büyüyen bir nesil var.
Bu şehir sadece yıkılmadı.
Bu şehir travma yaşadı.
Sağlık sistemi geride.
Psikolojik destek yetersiz.
Altyapı hâlâ aksıyor.
Hataylı sadece evini kaybetmedi.
Eşini kaybetti.
Çocuğunu kaybetti.
Anılarını kaybetti.
Ve en acısı…
Geleceğe dair güvenini kaybetti.
“455 bin konut yaptık” deniyor.
Peki ya insan?
Bir şehri ayağa kaldırmak yalnızca inşaat mühendislerinin işi değildir.
Bu iş; çevre mühendislerinin, psikologların, sosyologların, sanatçıların işidir.
Bu iş; adaletin işidir.
Çünkü travmalar betonla iyileşmez.
İnsan nefes almazsa şehir yaşayamaz.
İnsan huzurlu olmazsa konut sadece duvardır.
Hatay’ın konuta değil;
adalete, sağlığa, temiz havaya, insanca yaşama ihtiyacı var.
Hatay sadece bina değildir.
Hatay insandır.
Ve insan olmadan şehir olmaz.
Onuncu Köy yazar.
Sustu demesinler.
