HATAY’IN VİCDANI VAR” BİZİ BİZ AYAKTA TUTTUK.

“HATAY’IN VİCDANI VAR”
BİZİ BİZ AYAKTA TUTTUK.
Biz o Hataylı esnafları çok yakından tanıyoruz.
Biri beşi değil… Hepsini.
Antakya’da, Defne’de, Harbiye’de…
(Buna şahidiz, bizzat gördük.)
Eczane, bakkal, market, pazar…
Bu şehirde ihtiyaç sahibi hiçbir zaman geri çevrilmez.
Borç yazılır..
Ama çoğu zaman o borç alınmaz.
Unutulur, gider.
Bu şehrin defterleri sadece hesapla değil, vicdanla tutulur.
“BU ŞEHİR BÖYLE AYAKTA KALDI”
Küçüklüğümüzden biliriz…
Kapanan bir dükkânın ardından borç defterinin yırtılıp atıldığı günleri…
“Kimsenin borcu kalmasın” diyen insanların şehridir burası.
İsteyen değil…
İhtiyacı olan, daha istemeden fazlasıyla gönderilir.
Çünkü Hatay’da ticaret sadece kazanç değil,
insanlık meselesidir.
6 ŞUBAT GERÇEĞİ
Eğer Hatay böyle bir şehir olmasaydı…
6 Şubat’tan sonra bu günleri göremezdik
Kimse ayakta kalamazdı
Kimse kimseyi tutamazdı
Ama biz ayakta kaldık.
Çünkü:
BİZİ BİZ AYAKTA TUTTUK.